Ori i Tygrys

.

Ori weszła do pokoju. Był wielki, chłodny i ciemny, niczym zamkowa komnata.
Cień dreszczu przebiegł jej po ramionach. Posuwając się po omacku dotarła
do komody na której stała lampa. Kiedy ją zapaliła z niewielkiego kręgu
światła wyłoniły się nieliczne, najpotrzebniejsze meble. Ściany i kąty nadal
pozostawały  w mroku. Usłyszała szmer, błysk maleńkich, żółtych światełek
podpowiedział jej, że to Pantera, która obudziła się ze swej porannej drzemki.
– Chodź tu do mnie – powiedziała cicho.
Pantera przeciągnęła się leniwie, zamruczała i z miękkością przynależną kotom,
powoli zbliżyła się do dziewczyny. Ori zanurzyła dłonie w czarnej, ciepłej sierści
grzejąc zziębnięte palce, potem spojrzała w stronę miski, była pusta.
– Muszę jej przynieść wody – pomyślała.
Robiła to niechętnie, ponieważ studnia z wodą była na zewnątrz, aby do niej
dotrzeć, trzeba było przejść przez pusty pokój w którym mieszka Tygrys.
– Dlaczego Mar go sprowadził..?- zastanawiała się wielokrotnie.
Mówił wprawdzie, że jest mądry i nie zrobi jej krzywdy ale ona i tak bała się
tego wielkiego złoto-brązowego kota.
– Zanim to zrobię, przygotuję obiad – wzięła lampę ze stołu i poszła do kuchni
Po godzinie wszystko było gotowe. Z tacą w rękach, pomagając sobie nogą
otworzyła drzwi do pokoju. Uśmiechnęła się na widok płomieni tańczących
w kominku i mężczyzny, który klęcząc dokładał do ognia bukowe polana.
– Jesteś w samą porę, siadajmy do stołu. Długo zostaniesz..?
– Nie Ori, mam dzisiaj dużo pracy, wrócę późno.
– Weźmiesz ze sobą Tygrysa..?
– Dzisiaj nie mogę. Tyle razy Ci mówiłem, że nie masz się czego bać.
– Nie jestem tego pewna, on czuje mój strach.

Powoli otwierała ciężkie, dębowe drzwi. Stanęła w progu i popatrzyła w głąb
pokoju. Promienie słońca wpadające z jedynego okna złociły jego pręgowaną
sierść. Żółte oczy patrzyły czujnie, śledząc każdy jej ruch.
Posuwała się wolno wzdłuż ściany, kiedy w połowie drogi Tygrys podniósł się,
znieruchomiała. W jej gardle usadowił się strach i ściskał niemiłosiernie
a ciało ogarnęło drżenie nie do opanowania.
– Tylko spokojnie, nie panikuj – szeptała w myślach – Mówił przecież, że nic mi
nie zrobi. Jeszcze tylko kawałek, kilka metrów zaledwie.
Zrobiła krok, potem następny, gdy dotarła do wyjścia z ulgą zatrzasnęła
za sobą drzwi.

Popołudniowe słońce grzało mocno i zapraszało do spaceru. Mar powtarzał jej
zawsze, że nie powinna siedzieć wciąż w domu, zatopiona w myślach i książkach,
tylko korzystać z uroków jesieni, póki jeszcze trwa. Dzisiaj go posłucha.

Wędrowała długo oglądając witryny sklepowe i płaskorzeźby na kamienicach.
Kiedy słońce chyliło się ku zachodowi i zmęczenie dało znać o sobie,
zatrzymała się obok kamiennej fontanny. Usiadła na ławce i spojrzała wokół.
Działo się coś dziwnego, najpierw zastanowiła ją cisza i bezruch w powietrzu,
potem to, że miasto opustoszało i nie ma w nim ani jednej ludzkiej istoty.
Ogarnął ją niepokój a wraz z nim nieodparte pragnienie natychmiastowego
powrotu do domu.

Skierowała kroki w kierunku uliczki którą przyszła. Wydawała jej się jakaś
inna a wszystkie miejsca, które po drodze widziała, były jej zupełnie obce.  
– Może ta właściwa, to równoległa do tej, po którą idę..? Muszę  ją odnaleźć.
Przechodziła z ulicy na ulicę, nie znalazła nic, co wskazałoby jej drogę do domu.
– To miasto wchłania mnie, rozrasta się w jakiś dziwny sposób, czuję, że coraz
bardziej się oddalam – myślała z rozpaczą.
Robiło się coraz ciemniej, mroczne oczodoły okien nie dawały żadnej nadziei
na spotkanie kogokolwiek. Zmęczone stopy zaczęły odmawiać jej posłuszeństwa.
Nagle w dali dostrzegła światło, przyspieszyła kroku i znalazła się przy fontannie.
Położyła się na ławce pod jedyną w tym mieście zapaloną latarnią. Kuląc ramiona
wpatrywała się w ciemność. Powoli, tak jak to miasto ogarniała ją pustka.

Obudził ją szmer i ciepły oddech w okolicach karku. Odwróciła się. Cień strachu
podpłynął jej do gardła, gdy na wysokości oczu napotkała dwa żółte światełka.
Tygrys stał nieruchomo a w jego wzroku pojawiło się coś, co sprawiło, że jej serce
uspokoiło się a strach powoli opuszczał jej ciało. W jego miejscu pojawiła się
mała iskierka nadziei. Podniosła się i zacisnęła mocno palce na czerwonej obroży.
– Zaprowadź mnie do domu, do Mara, do Pantery – szepnęła

Szli wolno mroczną ulicą, za nimi zapalały się kolejne latarnie a zbłąkany ptak
krzykiem obwieścił nadejście świtu.

.

Reklamy

30 responses to “Ori i Tygrys

  1. Teraz odniosę się do Twojego opowiadania..wybacz Violu, ale dopiero dzisiaj zdołałam je przeczytać..
    czuję pewną metaforę..całe życie zmagamy się z jakimiś „demonami”..i z biegiem czasu okazuje się, że to czego się boimy, jest nam przychylne, natomiast to, czemu ufamy jest zdradliwe..błędna ocena sytuacji lub..zwykła pomyłka, która może nas wiele kosztować, przy niezbyt sprzyjających okolicznościach..
    apropos koncertów..nie wspomnę o rockowych..od dwóch lat jeżdżę na Woodstock 😉
    ale miło też wspominam Metallikę w Pradze, Uriah Heep na plaży w Płocku, Budgie w poznańskim Eskulapie, Nazareth (niegdyś) i ELO (niestety bez Jeff’a Lynne’a) niedawno, w Arenie..

    • A tak mnie jakoś naszło…
      Teraz mogę zdradzić, że inspiracją
      był sen, taki z rodzaju bardzo
      realistycznych. Wystarczyło go
      tylko trochę wygładzić i ułożyć w słowa.
      Pozdrawiam serdecznie!!!

  2. Doskonale dobrany teledysk do Twojego tekstu. Niewiele więcej dodam, bo w zasadzie wszystko już Moon napisała. Może tylko to, że tak na prawdę nigdy nie wiemy czy to co uważamy za demona pozostanie nim, czy okaże się tylko ułudą. I na odwrót niestety. Nie wszystko co budzi irracjonalny strach jest wytworem wyobraźni. Czasem nasza sfera pozazmysłowa daje nam znak, którego nie potrafimy odczytać.
    T.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s